1. Πιστεύω σε έναν Θεό, Πατέρα, Παντοκράτορα, Δημιουργό ουρανού και γης, όλων των ορατών και αοράτων.

Στα πρώτα λόγια ομολογούμε απερίφραστα την πίστη στον έναν Θεό. Δεν υπάρχουν ούτε υπήρξαν άλλοι θεοί. Εκείνος είναι ο μόνος Δημιουργός όλου του σύμπαντος, του ορατού κόσμου που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις και του αόρατου, όπως τα ασώματα πνεύματα. Τίποτε στον κόσμο, εκτός από το κακό, δεν βρίσκεται έξω από τη δημιουργία Του.

2. Και σε έναν Κύριο Ιησού Χριστό, τον μονογενή Υιό του Θεού, που γεννήθηκε από τον Πατέρα πριν από όλους τους αιώνες· φως από φως, Θεό αληθινό από Θεό αληθινό, γεννημένο, όχι δημιουργημένο, ομοούσιο με τον Πατέρα, μέσω του οποίου έγιναν τα πάντα.

Εδώ, όπως και αργότερα στα λόγια για το Άγιο Πνεύμα, ομολογούμε ότι ο Θεός είναι ένας στην ουσία και τριαδικός στα Πρόσωπα. Αποκαλύφθηκε ως Τριάδα: Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Αναγνωρίζουμε τη θεότητα του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, της δεύτερης Υπόστασης της Αγίας Τριάδας. Δεν είναι απλώς μεγάλος δάσκαλος ή προφήτης. Έχει την ίδια φύση και ουσία με τον Πατέρα και γεννάται από Αυτόν πριν από όλους τους αιώνες, πριν αρχίσει ο χρόνος. Γεννάται, δεν δημιουργείται. Το «δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο» σημαίνει ότι ο Πατέρας δημιούργησε τα πάντα μέσω του Υιού Του. Ο Υιός ονομάζεται επίσης Λόγος του Θεού. Με τον Λόγο Του ο Θεός δημιουργεί τον κόσμο.

3. Που για εμάς τους ανθρώπους και για τη σωτηρία μας κατέβηκε από τους ουρανούς, σαρκώθηκε από το Άγιο Πνεύμα και την Παρθένο Μαρία και έγινε άνθρωπος.

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός που, από αγάπη για τους ανθρώπους και για να τους ελευθερώσει από την αμαρτία, ταπεινώθηκε και έγινε άνθρωπος. Σύμφωνα με την αναγγελία του αρχαγγέλου Γαβριήλ στη Θεοτόκο για τη γέννηση του Σωτήρα (Το Άγιο Πνεύμα θα έρθει επάνω σου και η δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει), σαρκώθηκε από το Άγιο Πνεύμα και την Παρθένο Μαρία. Γεννημένος όπως οι άνθρωποι, γνώρισε ανθρώπινες ανάγκες: πείνα, δίψα, ανάπαυση. Κατά τους Πατέρες ήταν όμοιος με εμάς σε όλα εκτός από την αμαρτία. Στο Πρόσωπό Του ενώθηκαν η θεία και η ανθρώπινη φύση. Είναι αληθινός Θεός και τέλειος άνθρωπος.

4–5. Σταυρώθηκε για εμάς επί Ποντίου Πιλάτου, έπαθε και ενταφιάστηκε. Και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα σύμφωνα με τις Γραφές.

Πολλοί στον Ισραήλ περίμεναν Μεσσία που θα τους ελευθέρωνε από τη ρωμαϊκή κυριαρχία. Ο Μεσσίας ήρθε και Τον σταύρωσαν. Ο Ιησούς δεν έδωσε πολιτική ανεξαρτησία, αλλά πολύ περισσότερα: με τη ζωή, το πάθος και τον σταυρικό θάνατο λύτρωσε την ανθρωπότητα από το προπατορικό αμάρτημα και άνοιξε τον δρόμο της σωτηρίας και της αιώνιας ζωής. Σταυρώθηκε, πέθανε και ενταφιάστηκε σε σπήλαιο όταν Ρωμαίος διοικητής της Ιουδαίας ήταν ο Πόντιος Πιλάτος. Την τρίτη ημέρα αναστήθηκε.

6. Και ανέβηκε στους ουρανούς και κάθεται στα δεξιά του Πατέρα.

Την τεσσαρακοστή ημέρα μετά την Ανάσταση ο Χριστός αναλήφθηκε και, όπως εκφράζει παραστατικά το Ευαγγέλιο, κάθισε στα δεξιά του Θεού Πατέρα. Η ανθρώπινη φύση, μεταμορφωμένη από την Ανάσταση, εισήχθη στο μυστήριο της θείας ζωής. Έκτοτε κάθε άνθρωπος μπορεί να πλησιάσει τον ουράνιο Πατέρα και να γίνει όμοιος με τον Θεό, όπως ο Θεός έγινε όμοιος με εμάς. Πώς; Ζώντας το Ευαγγέλιο, τηρώντας τις εντολές και συμμετέχοντας στην εκκλησιαστική ζωή και στα Μυστήρια. Ο Θεός βλέπει τις προθέσεις και τον κόπο, στηρίζει τον άνθρωπο και του προσφέρει τη χάρη Του.

7. Και θα έρθει πάλι με δόξα να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς· η Βασιλεία Του δεν θα έχει τέλος.

Μια ημέρα, γνωστή μόνο στον Θεό, ο Χριστός θα επιστρέψει στη γη. Αυτή είναι η Δευτέρα Παρουσία. Έπειτα θα γίνει η τελική Κρίση, όπου θα σταθούν ζωντανοί και κεκοιμημένοι, αφού η ανθρώπινη ψυχή είναι αθάνατη. Θα ακολουθήσει η Βασιλεία του Θεού που δεν θα τελειώσει ποτέ.

8. Και στο Άγιο Πνεύμα, το Κύριο, το Ζωοποιό, που εκπορεύεται από τον Πατέρα, συμπροσκυνείται και συνδοξάζεται με τον Πατέρα και τον Υιό και μίλησε μέσω των προφητών.

Εδώ αναφερόμαστε στην τρίτη Υπόσταση της Αγίας Τριάδας, το Άγιο Πνεύμα. Ομολογούμε ότι πιστεύουμε σε Αυτό, Το προσκυνούμε και Το δοξάζουμε όπως τον Πατέρα και τον Υιό. Με την έμπνευσή Του μίλησαν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Το προσωπικό Του ιδίωμα, που Το διακρίνει από τον Πατέρα και τον Υιό, είναι η εκπόρευση από τον Πατέρα. Ο Ιησούς Χριστός λέει: Όταν έρθει ο Παράκλητος, τον οποίο Εγώ θα σας στείλω από τον Πατέρα, το Πνεύμα της αλήθειας που εκπορεύεται από τον Πατέρα, Εκείνος θα μαρτυρήσει για Εμένα (Ιω. 15:26). Ονομάζεται Παράκλητος επειδή γεμίζει τις ψυχές με ειρήνη, γαλήνη και μακαριότητα.

9. Σε μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία.

Η Εκκλησία είναι θεανθρώπινος οργανισμός: αποτελείται από ανθρώπους, αλλά κεφαλή της είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός και μέσα της ενεργεί το Άγιο Πνεύμα. Είναι αγία όχι επειδή οι χριστιανοί δεν κάνουν λάθη, αλλά επειδή, παρά τα λάθη και τις πλάνες, ο Θεός παραμένει στην Εκκλησία. Η καθολικότητα εκφράζει την ενότητά της. Όπως έγραψε ο άγιος Φιλάρετος Μόσχας, η Εκκλησία «δεν περιορίζεται από τόπο, χρόνο ή λαό, αλλά περιλαμβάνει τους αληθινά πιστούς όλων των χωρών, εποχών και λαών». Είναι αποστολική επειδή οι Απόστολοι, οι στενότεροι μαθητές του Χριστού, βρίσκονται στην αρχή της ιστορικής της ύπαρξης. Διατηρεί την αποστολική διαδοχή: τη διδασκαλία που παρέλαβε από τους Αποστόλους και τη μετάδοση της χάρης της Ιεροσύνης μέσω της χειροτονίας. Έτσι κάθε χειροτονημένος κληρικός έχει πνευματικό πρόγονο έναν από τους δώδεκα Αποστόλους.

10. Ομολογώ ένα Βάπτισμα για άφεση αμαρτιών.

Ομολογούμε την πίστη στο Βάπτισμα ως πνευματική γέννηση. Ο βαπτισμένος αρχίζει νέα χριστιανική ζωή. Το Μυστήριο τελείται μόνο μία φορά και συγχωρεί όλες τις προηγούμενες αμαρτίες. Ο άνθρωπος βιώνει νέα, πνευματική γέννηση.

11–12. Προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωή του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Ο χριστιανισμός διδάσκει ότι στο τέλος των χρόνων όλοι οι νεκροί θα αναστηθούν. Είναι τόσο σημαντικό ώστε ο Απόστολος Παύλος γράφει: Αν δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών, ούτε ο Χριστός αναστήθηκε… Άρα και όσοι κοιμήθηκαν εν Χριστώ χάθηκαν. Αν ελπίζουμε στον Χριστό μόνο για αυτή τη ζωή, είμαστε οι πιο αξιολύπητοι από όλους τους ανθρώπους (Α΄ Κορ. 15:13,18–19). Στο τέλος του Συμβόλου στρεφόμαστε πάλι στον χρόνο μετά τη Δευτέρα Παρουσία και την Κρίση. Δεν φοβόμαστε αυτόν τον χρόνο, αλλά προσδοκούμε και επιθυμούμε τον ερχομό του.